Zamknij
Korzystamy z plików cookies i umożliwiamy zamieszczanie ich osobom trzecim. Pliki cookies ułatwiają korzystanie z naszych serwisów. Uznajemy, że kontynuując korzystanie z serwisu, wyrażasz na to zgodę.
Więcej o plikach cookies można dowiedzieć się na uruchomionej przez IAB Polska stronie : http://wszystkoociasteczkach.pl.

Światowa Organizacja Meteorologiczna

Światowa Organizacja Meteorologiczna – WMO (World Meteorological Organization) jest od
1951 r. wyspecjalizowaną agendą Organizacji Narodów Zjednoczonych, zajmującą się problemami związanymi z meteorologią, klimatologią i hydrologią operacyjną. Organizacja została powołana dla kierowania rozwojem i doskonaleniem światowej meteorologii i prowadzenia związanej z tym działalności, dla wspierania państw członkowskich we wszystkich sferach aktywności człowieka.

WMO została powołana jednogłośne przez Dyrektorów Służb Meteorologicznych, członków Międzynarodowej Organizacji Meteorologicznej – IMO (International Meteorological Organization), na konferencji w Waszyngtonie w 1947 r. Konwencja o Światowej Organizacji Meteorologicznej weszła w życie 23 marca 1950 roku.

WMO kontynuuje działalność IMO, powołanej do życia na I Międzynarodowym Kongresie Meteorologicznym w Wiedniu, w 1873 r.

WMO prowadzi swoją działalność za pośrednictwem 5 organów konstytucyjnych:

  1. Kongresu Meteorologicznego - najwyższego organu Organizacji. Delegaci krajów członkowskich zbierają się raz na cztery lata celem określenia ogólnej polityki. Kongres podejmuje decyzje o planach Organizacji, jej budżecie, międzynarodowych kodach meteorologicznych i hydrologicznych oraz podstawowych procedurach działalności operacyjnej. Kongres powołuje Prezydenta, Sekretarza Generalnego i wyższych urzędników.
  2. Rady Wykonawczej składającej się z dyrektorów 36 narodowych służb meteorologicznych i/ lub hydrologicznych. Zbiera się raz w roku dla przeanalizowania działalności Organizacji i stopnia realizacji zadań przyjętych przez Kongres. Analizuje i przygotowuje rekomendacje i zalecenia dotyczące różnych kwestii dotyczących międzynarodowych problemów meteorologii i innych zagadnień związanych z działalnością Organizacji.
  3. Sześciu Asocjacji Regionalnych (Afryka, Azja, Południowa Ameryka, Północna i Centralna Ameryka, Południowo - Zachodni Pacyfik, Europa), które koordynują działalność związaną z meteorologią i innymi obszarami zainteresowań Organizacji w ramach swoich regionów, zabezpieczając interesy regionalne.
  4. Ośmiu Komisji Technicznych składających się z ekspertów nominowanych przez państwa członkowskie. Do obowiązków każdej z komisji należy rozpatrywanie specyficznych problemów związanych z zadaniami Organizacji i przygotowywanie podstawowych rekomendacji. Obecnie funkcjonują następujące
  5. Programów WMO, z których główne to: Program Światowej Służby Pogody(World Weather Watch), Światowy Program Badań Klimatu (WCRP), Program Badań Atmosfery i Środowiska (AREP), Program Zastosowań Meteorologii, Program Hydrologii i Zasobów Wodnych (HWR), Program Kształcenia i Doskonalenia Kadr, Program Współpracy Technicznej. Każde z państw członkowskich jest reprezentowane przez stałego przedstawiciela przy WMO, który zajmuje się zagadnieniami technicznymi w imieniu danego państwa członkowskiego między sesjami Kongresu. Przedstawicielem RP jest Dyrektor IMGW. Podstawowym zadaniem Stałego Przedstawiciela jest utrzymywanie roboczych kontaktów z władzami swojego kraju oraz odpowiednimi instytucjami państwowymi i niepaństwowymi odpowiedzialnymi za sprawy, które są przedmiotem zainteresowania Organizacji.

 

Podstawowe zadania Światowej Organizacji Meteorologicznej odnoszą się zarówno do działalności podstawowej, niezbędnej do osłony i poprawy świadczonych na poziomach narodowych i międzynarodowym usług w zakresie serwisu meteorologicznego i hydrologicznego, jak również do jego rozszerzenia.


Wynikają one z dwóch głównych celów WMO:

  • Rozwoju roli i znaczenia działalności narodowych służb meteorologicznych i hydrologicznych;
  • Wykorzystania możliwości meteorologii i hydrologii operacyjnej dla wniesienia przez nie istotnego wkładu w tworzeniu i rozwój potencjału narodowego dla realizacji zadań stałego i zrównoważonego rozwoju w ramach realizacji przyjętej przez ONZ AGENDY 21 oraz związanych z nią międzynarodowych konwencji.

 

Wypełniając swoją rolę i urzeczywistniając powyższe dwa główne zadania WMO pracuje w ścisłym partnerstwie z innymi organizacjami międzynarodowymi i programami, zadania których uzupełniają różne cele Organizacji.

 

Głównymi celami Światowej Organizacji Meteorologicznej, zapisanymi w Konwencji WMO są:

  1. Koordynowanie światowej współpracy w organizacji sieci stacji, prowadzących obserwacje meteorologiczne i hydrologiczne oraz inne obserwacje, np. geofizyczne. Organizacja powinna przyczyniać do tworzenia i rozwoju centrów i ośrodków, prowadzących osłonę hydrometeorologiczną i realizujących inne formy obsługi użytkowników;
  2. Inicjowanie tworzenia, rozwoju i utrzymywania systemów szybkiej i sprawnej wymiany informacji meteorologicznych i innych danych niezbędnych do realizacji zadań Organizacji;
  3. Promowanie standaryzacji form i postaci informacji meteorologicznych i innych oraz wprowadzanie zunifikowanych form publikowania wyników obserwacji i opracowań statystycznych;
  4. Patronowanie rozwojowi zastosowań meteorologii w lotnictwie, żegludze , rolnictwie, rozwiązywaniu problemów gospodarki wodnej oraz w innych dziedzinach życia i działalności człowieka;
  5. Promowanie aktywizacji działań w zakresie hydrologii operacyjnej i dalszej ścisłej współpracy między służbami meteorologicznymi i hydrologicznymi;
  6. Pobudzanie i koordynacja działalności naukowo - badawczej i szkolenia kadr w zakresie meteorologii i innych dziedzinach z nią związanych;
W pracach Światowej Organizacji Meteorologicznej uczestniczy 185 członków (179 państw i 6 terytoriów).
Każda narodowa służba meteorologiczna i hydrometeorologiczna, zgodnie z programami narodowymi i światowymi, koordynowanymi przez WMO wnosi znaczący wkład w rozwój i funkcjonowanie narodowej infrastruktury, poprzez prowadzenie osłony meteorologicznej i hydrologicznej społeczeństw i gospodarki narodowej każdego państwa, w szczególności w zakresie transportu lotniczego, morskiego i lądowego, osłony przed skutkami katastrofalnych zjawisk hydrologicznych i meteorologicznych, osłaniając życie ludzi i ich dobytek, wnosząc istotny wkład w rozwój ekonomiczny i socjalny oraz indywidualne i zbiorowe bezpieczeństwo.

Siedziba Światowej Organizacji Meteorologicznej mieści się
w Szwajcarii w Genewie.


Przynależność Polski do WMO, tak jak każdego innego kraju jest warunkiem podstawowym sprawnego działania osłony meteorologicznej i hydrologicznej, poprzez spójny dla wszystkich krajów system zbierania, przesyłania i przetwarzania informacji. Zapewnia sprawny dostęp do informacji naukowo –technicznej.

Fundamentalne dokumenty WMO to:

  • Konwencja o WMO
  • Rezolucja nr 40 (Cg-XII) - Polityka i procedura Światowej Organizacji Meteorologicznej w zakresie wymiany meteorologicznych i pokrewnych danych i produktów. Wytyczne dla związków w komercyjnej działalności meteorologicznej
  • Rezolucja nr 26 (Cg-XIII) - Rola i zasady funkcjonowania narodowych służb meteorologicznych
  • Rezolucja nr 25 (Cg-XIII) dotycząca wymiany danych hydrologicznych