Laboratorium Modelowania Meteorologicznego przygotowało zestawienia charakterystyk elementów meteorologicznych w okresie kolejnych zim meteorologicznych w ostatnim 30-leciu . Zima meteorologiczna to okres począwszy od 1 grudnia do końca lutego, a zatem obejmuje okres kolejnych 90 dni (91 w roku przestępnym). Dane wykorzystane w opracowaniu pochodzą z bazy pomiarów sieci IMGW-PIB realizowanych na stacjach synoptycznych zlokalizowanych w miastach wojewódzkich oraz w Suwałkach, Koszalinie i Zakopanem. Zestawienia nie uwzględniają danych z obserwatoriów wysokogórskich na Kasprowym Wierchu i Śnieżce. Na mapach zaprezentowano wartości w zaokrągleniu do całkowitych.
Największą wartością anomalii względem okresu referencyjnego 1991-2020 charakteryzowała się zima 2019/20 – w Suwałkach wartość średniej temperatury dobowej w okresie kolejnych 90 dni była o 4.4°C wyższa niż norma wieloletnia. Na Wysokie wartości anomalii, rzędu +3.3°C na Mazowszu charakteryzowały również zimę 2023/24. Największe ujemne anomalie wystąpiły w sezonie zimowym 1995/1996 – średnia dobowa temperatura powietrza 90-dniowa w Suwałkach była wówczas niższa o 5.2 stopni Celsjusza od przyjętej normy wieloletniej. Pod względem ujemnych anomalii drugim z kolei był sezon zimowy 2002/03, z wartościami ponad 4 stopnie na wschodzie Polski. W obydwu z powyższych odnotowano w całej Polsce również największą liczbę dni z temperaturą powietrza poniżej 0°C oraz poniżej -15°C (w sezonie 2002/03 na Podlasiu było ich nawet 23-26). We wskazanych sezonach średnia z wartości maksymalnej dobowej temperatury powietrza we wschodniej części Polski wynosiła nawet -4°C, a z minimalnej -11°C. Najniższe z wartości minimalnej dobowej temperatury powietrza charakteryzowały dotychczas zimę 2005/06 (-32°C w Toruniu, a poniżej 30°C w pasie od Torunia po Rzeszów), a także 2009/10 i 2011/12 z ekstremami poniżej -20°C w całej Polsce. Pod względem maksymalnych wartości temperatury powietrza szczególnym okazał się sezon 2020/21 z wartościami przekraczającymi 20°C na stacjach synoptycznych na południu Polski.
W perspektywie ostatnich 30 lat pod względem średniej grubości pokrywy śnieżnej zaznaczyła się zima 2009/10. W Białymstoku odnotowano 27 cm średniej 90-dniowej pokrywy, a więc więcej niż we wskazanym sezonie na stacji synoptycznej w Zakopanem. Na tej stacji grubość pokrywy śnieżnej jest zwykle największa w zestawieniu. Średnia grubość pokrywy śnieżnej 20 cm lub więcej występowała łączne w 14 sezonach zimowych, a wartość 30 cm przekroczyła w sezonach 1999/00 (w tym sezonie miała rekordową maksymalną grubość 95 cm), 2001/02, 2005/06 i 2011/12. Zimy 1995/96 oraz 2010/11 były wyjątkowe pod względem liczby dni z pokrywą śnieżną ≥1 cm, która zalegała przez większą część sezonu na przeważającym obszarze kraju, a nawet cały sezon w Suwałkach. Z kolei w kolejnej dekadzie, w sezonie zimowym 2019/20, na większości stacji synoptycznych w Polsce pokrywa śnieżna nie występowała bądź jedynie sporadycznie.
Jaki jest obraz tegorocznej zimy? – czyli sezonu 2025/2026 względem tych wcześniejszych? Będziemy mogli podsumować już w marcu.
Zestawienie wyników dotychczasowych pomiarów aktualnego sezonu zimowego można śledzić na stronie Laboratorium Modelowania Meteorologicznego Podsumowanie bieżącego miesiąca oraz Zestawienie miesięczne.
