Bardzo niskie stany morza należą do zjawisk o charakterze nieregularnym i zazwyczaj stanowią jedną z faz naturalnych oscylacji poziomu wód, której przeciwieństwem są wezbrania. Epizody te mogą istotnie zaburzać funkcjonowanie małych portów oraz wpływać na bezpieczeństwo żeglugi i nawigację, m.in. poprzez ograniczanie głębokości torów wodnych.
Do określenia ilości wody, jaka znajduje się w południowym i południowo-wschodnim Bałtyku służy parametr Malińskiego, nazywany także napełnieniem Bałtyku. Określa on hipotetyczny poziom wody przy aktualnym układzie barycznym bez dodatkowego wymuszenia wiatrowego. W oddziale IMGW-PIB w Gdyni wartość ta jest liczona codziennie od lat 50. XX wieku. Więcej o tym aspekcie można przeczytać w artykule Napełnienie Bałyku – ważny punkt odniesienia dla morskich prognoz hydrologicznych.
Można wyróżnić dwa przypadki występowania niskich poziomów wody na Morzu Bałtyckim. Pierwszym jest silny sztorm z sektora południowego i wschodniego, powodujący nagłe i silne odpychanie wody od brzegu. To zjawisko jest najczęstszą przyczyną ekstremalnych niskich wartości poziomów wody na polskim wybrzeżu. Drugi przypadek to długotrwale utrzymujący się wiatr z sektora wschodniego, powodujący wypychanie wody z całego Bałtyku poprzez Cieśniny Duńskie. I właśnie z taką sytuacją mamy do czynienia od miesiąca (tj. od 12.01.2026), czego efektem są wahania i spadki poziomów wody na stacjach morskich do strefy wody niskiej. W ostatnich tygodniach napełnienie Bałtyku stopniowo malało, osiągając w okresie od 2 do 5 lutego najniższe wartości równe 443-445 cm (średnie napełnienie w normlanych warunkach waha się od 500 do 520 cm). Wraz z niskim napełnieniem na stacjach morskich notowano bardzo niskie poziomy wody, lokalnie poniżej SNW (Średniej Niskiej Wody). W momencie odwrócenia cyrkulacji ze wschodniej na zachodnią można spodziewać się „wlewu świeżej wody” z Morza Północnego poprzez cieśniny Duńskie, co polepszy natlenienie, zwiększy zasolenie oraz poprawi jakość wody w Bałtyku.
Od lat 50. XX wieku, według policzonych wartości, tak niski poziom napełnienia Bałtyku wystąpił zaledwie kilka razy, a ostatnie tak intensywne zjawiska lodowe zanotowano w 2012 roku. Poniżej zestawiono przypadki najsilniejszych niżówek od 1950 roku oraz najniższe zarejestrowane poziomy wody w okresie styczeń-luty 2026 roku.
Rok Przybliżony czas trwania niżówki Najniższe obliczone napełnienie [cm]
1954 2 miesiące 425
1956 2 tygodnie 434
1959 2 tygodnie 429
1960 1 miesiąc 453
1969 1 miesiąc 454
1972 2 miesiące 437
1976 2 tygodnie 454
1980 2 tygodnie 448
1996 2 miesiące 446
2026 1 miesiąc i trwa 443
| Stacja | Rok założenia stacji | Średnia niska woda [cm] | Absolutne minimum [cm] | *Pomiar [cm] |
| Świnoujście | 1810 | 413 | 366 (1967-10-18) | 455 |
| Dziwnów | 1853 | 434 | 386 (1979-11-04) | 443 |
| Kołobrzeg | 1810 | 434 | 370 (1979-11-04) | 446 |
| Darłowo | 1819 | 444 | 398 (2018-11-29) | 449 |
| Ustka | 1858 | 443 | 396 (1897-02-10) | 444 |
| Łeba | 1890 | 452 | 403 (1890-12-31) | 439 |
| Władysławowo | 1938 | 454 | 412 (1979-11-04) | 442 |
| Hel | 1896 | 451 | 410 (1904-01-09) | 440 |
| Puck | 1931 | 452 | 391 (1949-01-07) | 443 |
| Gdynia | 1931 | 450 | 409 (2018-11-29) | 438 |
*Pomiar operacyjny, przed weryfikacją historyczną
